IK BEN WEER 100%

Na terugkomst van mijn revalidatie in Tunesië train ik weer voor de volle 100 %. Maar ik moet eerlijk bekennen dat dit lang niet altijd mee viel na zes weken zonder golf. Ik had last van spierpijn en sliep soms een gat in de dag. Maar goed, dat schijnt na zo’n operatie en zware narcose heel normaal te zijn. De laatste weken voel ik me weer goed en speel ik weer geregeld 9 holes op De Goyer en op Westwoud. Daaraan voorafgaand train ik dan eerst twee uur op de drivingrange en de oefengreen.

Ik ben begin juli voor mijn laatste controle naar het ziekenhuis geweest, en kreeg toen het groene licht om per half juli weer vol aan de bak te gaan en ook weer officiële wedstrijden te gaan spelen. Dat was voor mij en mijn team fantastisch nieuws.

Dit is mijn voorlopige schema voor de komende maanden:

30-8-2019                 Dublin: reguliere wedstrijd voor mensen met een visuele beperking
21-9-2019                 Peelse Golf: limittess Golf Limburg
24/28-9-2019           Zuid Afrikaans Open
4-10-2019                 Dublin: reguliere wedstrijd voor mensen met een visuele beperking
8-11-2019                 Dublin: data afhankelijk van inschrijvingen laatste van het seizoen

U ziet, best wel een druk programma dat Adrien Morley en ik in overleg met elkaar hebben samengesteld. Inmiddels zijn we met het oog op deze wedstrijden gericht aan het trainen, met een extra focus op het korte werk rondom de green en mijn afslagen. Het putten zit wel goed, over het algemeen heb ik de bal wel met twee keer putten in de hole, wat voor mij wel gewoon is, maar waar mijn coaches en caddy zich toch iedere keer weer over verbazen. Zo blind ben ik blijkbaar ook weer niet………… GEINTJE!

Inmiddels heb ik ook een keer op het Golf Event Center Unigolf Lelystad gespeeld, waar ik werd ontvangen door Peter van Biljouw (de baanmanager) en Marien Janssen (hoofd greenkeeper), die mij eerst wegwijs hebben gemaakt en mij vervolgens naar de eerste hole hebben begeleid. Bedankt heren, ik heb daar twaalf holes blauw gespeeld daar men daar geen negen holes kent. Mijn complimenten aan de greenkeepers, de baan lag er goed bij en de greens waren een spekkie naar mijn bekkie,  goed en strak, mijn score was over negen holes 48 slagen. In het blindengolf is 100 slagen over 18 holes de magische grens, als je onder de 100 slagen kan blijven, dan behoor je echt tot de wereldtop, dat is dan ook onze missie, om stabiel onder de 100 slagen over 18 holes te kunnen blijven. Ik kan iedereen trouwens aanraden om hier ook een keer te spelen, u zult verast staan.

In de tussentijd heb ik ook alweer een paar keer solo gezeild bij Sailabillity-Hoorn en, nog steeds verbaas ik mij zelf. Ik vindt het prachtig en het is een welkome afwisseling voor mijn dagelijkse golf trainingen, vooral de rust op het water draagt er toe bij dat ik volledig ontspannen ben wat met name mijn concentratie bij het golfen weer ten goede komt wat mij helpt om nog beter te gaan spelen.

Zo mensen, dat was het weer voor deze maand. Mijn boodschap voor deze maand: “Alles is mogelijk, als je er maar voor gaat, je moet er wel wat voor doen, maar dan zul je zien dat plotseling veel meer mogelijk is dan je voor mogelijk had gehouden!”

Fijne (golf)maand, en hou de bal in de baan,

Ronald Boef